شعری تازه برای هوای تازه زندگی

با سپاس از پروردگار
حالا که پسرمان با آمدنش جزیی از وجودمان است می نویسم که از یاد نبرم...

پسرم :
برقرار باشی و سبز
گل من تازه بمون
                                                                                                
نفسم پیشکش تو
جای من زنده بمون

باغ دل بی تو خزون
موندنی باش مهربون

تو که از خود منی
منو از خودت بدون